Cornelius a Lapide
«Fons sapientiae verbum Dei in excelsis, et ingressus illius mandata aeterna.» Sic vive, ut in aeternum vivas. O Aeternitas, quam longa es, quam raro versaris in mentibus hominum! Quid est aeternitas? Est circulus in se recurrens, cujus centrum est «semper,» circumferentia «nusquam,» puta «nunquam finiri.» Quid est aeternitas? est orbis ubique rotundus, suique similis, in quo non est principium, nec finis, in quo non est incipere, non desinere. Quid est aeternitas? est rota quae semper volvitur, et volvetur in omne volubilis aevum. Quid est aeternitas? est annus jugiter revolutus, qui ubi occidit et moritur, ibi et renascitur, rursumque oritur. Quid est aeternitas? est fons in quo aquae per maeandros ad suam scaturiginem semper refluunt, ut iterum fluant; est fons perennis juges dans aquas, easque vel benedictionis suavissimas, vel maledictionis amarissimas. Quid est aeternitas? est labyrinthus innumeris gyris se intorquens, qui ingressos perpetuo circumducit, circumagit et perdit. Quid est aeternitas? est abyssus spirarum, est spira semper gyrans, et circulans in immensum. Quid est aeternitas? Est anguis orbiculariter in se reflexus, caudam ore complectens, qui in sui fine rursum semper incipit, et incipere nunquam desinet. Est principium sine principio, sine medio, sine fine. Est juge, interminum, semperque inchoans principium, in quo Beati vitam beatam continuo auspicantur, novisque voluptatibus perpetuo affluunt: damnati semper moriuntur, postque omnem mortem mortisque agoniam, rursum jugiter mori et agonizare incipiunt; ut sicut erat in principio, ita sit et nunc, et semper, eritque in saecula saeculorum. Quamdiu terra erit terra, quamdiu coelum erit coelum, quamdiu Deus erit Deus, tamdiu Beati erunt beati, tamdiu regnabunt et triumphabunt; tamdiu damnati erunt damnati, tamdiu ardebunt in pice et sulphure, et fumus tormentorum ascendet in saecula saeculorum.
O aeterna veritas, o vera charitas, o chara aeternitas! Deus cordis mei, da ut te agnoscamus, tibi mente et corde inhiemus, da ut nulla nos capiat vanitas, tam brevis, et in aeternum lugenda vanitas: da ut multos nobiscum trahamus ad beatam aeternitatem: da ut heroica virtutum opera in hoc momento designemus, quae coram Deo et angelis quasi trophaea fulgeant, et perstent in omnem aeternitatem. Amen.
Afferte Domino, filii Dei: afferte Domino filios arietum. Afferte Domino gloriam et honorem: adorate Dominum in atrio sancto ejus. Offerte holocausta, mincha, pacifica, pro peccato: victimae et holocausta vestra pinguefiant. Holocausta medullata offerte cum incenso arietum: offerte boves cum hircis. Verum jam holocausta, et pro peccato noluisti, Domine: cum apparuit Christus vera pro peccato victima, et dixit: Ecce venio. In capite libri scriptum est de me, ut faciam voluntatem tuam, Deus: Deus meus, volui, et legem tuam in medio cordis mei. Immola Deo sacrificium laudis: et redde Altissimo vota tua. Sacrificium laudis honorificabit eum: et illic iter, quo ostendet tibi salutare suum. Sacrificium Deo spiritus contribulatus: cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies. Dirigatur, Domine, oratio nostra, sicut incensum in conspectu tuo: elevatio manuum nostrarum, sic sacrificium vespertinum. Sicut in holocausto arietum et taurorum: et sicut in millibus agnorum pinguium. Sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo, ut placeat tibi: quoniam non est confusio confidentibus in te. Et nunc sequimur te in toto corde: et timemus te, et quaerimus faciem tuam. Ignem divinum in altari cordis nostri, Domine Jesu, jugiter inflamma: quem venisti mittere in terras, et voluisti vehementer accendi.
Elegit et excelsum fecit Dominus Aaron; statuit ei testamentum aeternum: ut doceret Jacob testimonia, et in lege sua lucem daret Israeli. Dedit illi sacerdotium gentis: sacrificia ejus quotidie igne consumpsit. Complevit Moses manus illius: et unxit eum oleo sancto. Induit eum stolam gloriae: tiara coronavit eum in vasis virtutis. Quasi stella matutina in medio nebulae, et quasi sol refulgens: sic ille effulsit in templo Dei. Oblatio regis excelsi in manu ejus: libavit ad basin altaris de sanguine uvae. Tunc exclamaverunt filii Aaron, in tubis ductilibus sonuerunt: vocem magnam dederunt psallentes Domino. Cecidit omnis populus in faciem suam, adorans Dominum: et dedit preces omnipotenti Deo excelso. Tunc descendens manus suas extulit in omnem congregationem Israel: benedixit ei in nomine Domini. Iteravit orationem suam, petens dari populo jucunditatem cordis, et fieri pacem in Israel, per dies sempiternos.
Nadab et Abiu obtulerunt ignem alienum: ignis egressus a Domino devoravit eos. Separavit Dominus animalia munda ab immundis: vetuit ne immundis contaminarent animas suas. Sanxit in partu, in lepra, in fluxu seminis et sanguinis, purificationem, dicens: Sancti estote, quia ego sanctus sum. Sanxit in die expiationis dari sortem caprorum, et pontificem expiare Sancta sanctorum. Sanguinem omnem et adipem sibi depoposcit: quia in manu ejus est mors et vita nostra. Sanxit legitima matrimonii: ne quis ad proximam sanguinis accedat. Sanxit tam sacerdotes, quam victimas esse sine macula: quia ipse sanctus est, et sanctificans eos. Sanxit celebrare phase, pentecosten, sabbata et tabernacula: ferias sanctas Domino. Buccinare in neomenia tuba: in insigni die solemnitatis Israel. Sanxit sabbatum terrae, sanxit laetum jubileum: et in eo remissionem cunctis habitatoribus terrae. Sanxit leges votorum, primogenitorum, decimarum: et cherem, sanctum sanctorum Domino. Vovete, et reddite Domino Deo vestro: omnes qui in circuitu ejus affertis munera. Non fecit taliter omni nationi: caeremonias, et judicia sua non manifestavit eis. Mirabilia testimonia tua, Domine: ideo scrutata est ea anima mea. Da mihi intellectum, et scrutabor mandata tua: considerabo mirabilia de lege tua. Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto: sicut erat in principio, et nunc, et semper, et in saecula saeculorum. Amen.