Cornelius a Lapide
Index
Synopsis Capitis
Quae cap. XVIII, de Aethiopia, et cap. XIX, de Aegypto vastanda seorsim praedixit, hic conjunctim praedicit, et utrique immane exitium per Assyrios intentat. Quocirca jubetur Isaias nudus incedere, ut portendat Aegypti et Aethiopiae spoliationem, et captivorum nuditatem.
Textus Vulgatae: Isaias 20:1-6
1. In anno, quo ingressus est Tharthan in Azotum, cum misisset eum Sargon rex Assyriorum, et pugnasset contra Azotum, et cepisset eam: 2. in tempore illo locutus est Dominus in manu Isaiae filii Amos, dicens: Vade, et solve saccum de lumbis tuis, et calceamenta tua tolle de pedibus tuis. Et fecit sic, vadens nudus, et discalceatus. 3. Et dixit Dominus: Sicut ambulavit servus meus Isaias nudus, et discalceatus, trium annorum signum et portentum erit super Aegyptum, et super Aethiopiam: 4. sic minabit rex Assyriorum captivitatem Aegypti, et transmigrationem Aethiopiae, juvenum et senum, nudam et discalceatam, discooopertis natibus ad ignominiam Aegypti. 5. Et timebunt, et confundentur ab Aethiopia spe sua, et ab Aegypto gloria sua. 6. Et dicet habitator insulae hujus in die illa: Ecce haec erat spes nostra, ad quos confugimus in auxilium, ut liberarent nos a facie regis Assyriorum: et quomodo effugere poterimus nos?
Versus 1: In the Year that Tartan Came to Ashdod, When Sargon Sent Him
1. IN ANNO, QUO INGRESSUS EST THARTHAN IN AZOTUM, CUM MISISSET EUM SARGON. Sanchez putat Sargon esse Salmanasar, patrem Sennacherib, qui anno sexto Ezechiae vastavit Samariam, tumque irruisse in Philistinos vicinos, et obsedisse Azotum, misso eo suo duce Tharthan. Verum passim alii, teste S. Hieronymo, censent Sargon esse Sennacherib, qui plura habuit nomina. Nam Tharthan, qui hic dicitur missus a Sargon, idem, IV Reg. XVIII, 17, dicitur missus a Sennacherib; ergo Sargon est Sennacherib. Nam non Salmanasar, uti omnes fatentur, sed Sennacherib vastavit Aegyptum et Aethiopiam. Id diserte docet Josephus, lib. X Antiq., cap. 1: "Ezechiae, inquit, anno 14 Sennacherib, cum instructissimo exercitu eum aggressus est, cepitque omnes urbes Juda et Benjamin, jamque moturus erat castra contra Hierosolymam; sed Ezechias per legatos pacem cum eo iniit, ea conditione, ut solveret argenti talenta trecenta, auri triginta. Accepit Assyrius pecuniam, sed pacta non praestitit. Nam profectus ipse cum copiis contra Aegyptios et Aethiopes, Rabsacem ducem ad continuandum Hierosolymitanum bellum reliquit." Citat Josephus in fine capitis Berosum, qui pariter Sennacherib totam Asiam et Aegyptum bello infestavisse narrat. Unde colligas Berosum Annianum, apud quem nulla Sennacherib est mentio, a vero Beroso valde esse diversum. Idem quoque docet Herodotus, lib. II: sed ex eo quod audierat ex sacra historia, castra Sennacherib caelitus esse deleta, finxit eum ab Aegyptiis et Aethiopibus esse profligatum per mures, quos ipsi a diis suis impetrarint: "Nam una nocte, inquit, in castris Sennacherib tanta murium vis exstitit, ut hostium arcus et reliqua arma corroderent; quo factum est ut exarmatus rex a Palusio suum exercitum abduceret." Sed haec sunt Gentium Judaeis invidentium fabulae. Ex dictis patet hanc Isaiae prophetiam contigisse anno 14 Ezechiae.
But others generally, as St. Jerome attests, judge that Sargon is Sennacherib, who had several names. For Tartan, who is said here to have been sent by Sargon, is the same one who in 4 Kings 18:17 is said to have been sent by Sennacherib; therefore Sargon is Sennacherib. For it was not Shalmaneser, as all admit, but Sennacherib who devastated Egypt and Ethiopia. Josephus expressly teaches this, book X of Antiquities, chapter 1: "In the fourteenth year of Hezekiah," he says, "Sennacherib attacked him with a most well-equipped army, and took all the cities of Judah and Benjamin, and was about to move his camp against Jerusalem; but Hezekiah made peace with him through ambassadors, on the condition that he pay three hundred talents of silver and thirty of gold. The Assyrian accepted the money but did not keep the agreement. For he himself set out with his forces against the Egyptians and Ethiopians, and left the general Rabshakeh to continue the war against Jerusalem." Josephus cites Berossus at the end of the chapter, who likewise reports that Sennacherib harassed all Asia and Egypt with war. From this you may gather that the Berossus of Annius, in whom there is no mention of Sennacherib, is very different from the true Berossus. Herodotus also teaches the same, book II: but from what he had heard from sacred history, that the camp of Sennacherib was destroyed from heaven, he fabricated the story that he was routed by the Egyptians and Ethiopians through mice, which they had obtained from their gods: "For in one night," he says, "such a multitude of mice appeared in the camp of Sennacherib that they gnawed away the bows and the rest of the enemy's weapons; wherefore the disarmed king withdrew his army from Pelusium." But these are the fables of Gentiles envious of the Jews. From what has been said it is clear that this prophecy of Isaiah occurred in the fourteenth year of Hezekiah.
Dices: Sennacherib, IV Reg. XVIII, dicitur tantum venisse contra Judam. Respondeo: Directe, et in persona venit contra Judam, sed comitantes venit etiam contra vicinos: unde manens ipse in Judaea, misit Tharthan in Azotum cum parte copiarum. Prophetat ergo hic Isaias contra Aegyptios et Aethiopes, ne, adventante Sennacherib, ad eorum opem de more confugiant Ezechias et Judaei, sed in Deo spem suam reponant.
Versus 2: Loose the Sackcloth
2. SOLVE SACCUM. Errant, qui putant hanc tantum fuisse visionem imaginariam nec revera Isaiam incessisse nudum, sed ita sibi in visione visum esse. Nota: Saccus Isaiae et Prophetarum erat cilicium, contextum ex pilis caprarum vel camelorum, eoque vestiebantur super nuda carne, ut Capuccini, uti fecit rex Israel, IV Reg. VI, 30, et Judith, cap. VIII, vers. 6 (uti et modo operientur pallio saccino, ut mentiantur. est; si enim quis modo non super nuda carne, sed exterius tantum se vestiret cilicio, haberetur hypocrita); erat enim vestis austeritatis et poenitentiae, ut ejus exemplum darent populo, cumque ad poenitentiam commoverent, et simul pro populi peccatis apud Deum satisfacerent, eique veniam et gratiam a Deo impetrarent. Id patet ex eo quod pseudoprophetae fingentes se Prophetas, induebantur cilicio, ut ait Ezechiel cap. XIII, 5: "Nec operientur, inquit, pallio saccino, ut mentiantur."
Et hic fuit habitus Eliae prophetae; erat enim "vir pilosus, et zona pellicea accinctus renibus," IV Reg. I, 8; et S. Joannis Baptistae, cujus vestis erat aspera ex pilis camelorum. Hunc habitum objice mollibus haereticis, qui ornantur quasi sponsi Penelopes, ideoque carpunt peculiarem habitum Capuccinorum et Monachorum. Ita Clemens Alexandrinus, lib. II Paedagogi, ostendit asperum fuisse vestitum Isaiae et Prophetarum: "Ovina, inquit, pelle Elias utebatur indumento, et ovinam pellem stringebat zona facta ex pilis. Isaias vero nudus erat, et nullis utebatur calceis; saepe autem sacco quoque utebatur, quod est indumentum humilitatis. Quod si etiam vocas Jeremiam, is cingulum solum habuit lineum. Quemadmodum autem bene nutrita corpora, si nuda sint, vires ac vigorem apertius indicant: ita etiam pulchritudo morum, si ineptis nugis non involvatur, magis indicat animi magnitudinem et magnificentiam."
Nota secundo: Hugo, Forerius et Sanchez putant Isaiam non omnino fuisse nudum, sed extimam vestem, quae erat cilicina et prophetalis (sine qua incedebat indecore, ac si plane plebeius fuisset), deposuisse, ac interiorem tunicam breviorem retinuisse, quae verenda contegebat, quomodo Saul, I Reg. XIX, 24, nudus, id est deposito amictu regio, dicitur cecidisse; et David nudus, id est deposito cultu regio, saltavisse ante arcam; nam dicitur amictus fuisse ephod lineo, non ergo erat omnino nudus. Ratio est: nam Isaias hac nuditate portendebat captivorum Aethiopum et Aegyptiorum nuditatem; illi autem non omnino futuri erant nudi, sed laceris et brevibus vestibus vestiendi. Similis esset mortificatio, si Religiosus, deposita veste Religionis, juberetur cum suo thorace et femoralibus prodire in publicum. Haec sententia probabilis est, et castior ac honestior in speciem.
Verum S. Hieronymus, S. Cyrillus (et indicat S. Ambrosius in Psal. XXXIX), Haymo, Dionysius et Adamus censent Isaiam omnino fuisse nudum, etiam iis partibus, quas naturalis verecundia maxime tegit. Idque probatur primo, quia vers. 4 dicitur quod, sicut Isaias incessit nudus, "sic minabit rex Assyriorum captivitatem Aegypti, etc., discooopertis natibus (Chaldaeus vertit, pudendis) ad ignominiam Aegypti;" ergo pariter Isaias incessit nudis natibus. Si nudis natibus, quid mirum si reliquo corpore nudus incesserit? imo si reliquo corpore tectus, natibus nudis incessit, eo turpius fuit hoc ludibrium, eo ignominiosius hoc Prophetae spectaculum. Quod ergo Pintus et Montanus Isaiae subligacula relinquunt, id non tantum gratis dicitur, sed et huic Scripturae adversatur, atque mori Hebraeorum, qui subligaculis sive femoralibus uti non solent, sed tunicis longis, instar Orientalium. Id colligimus ex eo quod Deus jusserit sacerdoti sacrificanti vestire se femoralibus, quasi alias sacerdos, aeque ac laici, more gentis iis caruerit; vestis ergo non laicorum, sed sacerdotum et sacra, erant femoralia; idque ad hoc, ne scilicet, si inter sacrificandum toga sacerdotis aperiretur aut spargeretur, apparerent eorum femora nuda, uti dixi Exodi XXVIII, 42.
Secundo, quia saccus erat poenitentiae vestis super nuda carne, ut dixi: ergo exuens saccum sive cilicium, totus erat nudus. Tertio, quia Isaias dicitur hic factus in portentum populi: portentum autem est, si quis omnino nudus incedat, non, si in veste plebeia. Et sic Ezechiel factus est portentum, comedens fimum boum, et dormiens 390 dies in uno latere; et Jeremias, cum catenis onustus incessit; et Zacharias, cum sumpsit vasa, id est instrumenta, stulti pastoris; et Osee, cum duxit fornicariam. Jubebat enim subinde Deus Prophetis, ut quaedam plane exotica facerent, ad hoc ut duras Judaeorum mentes, alioqui immobiles et inflexiles, ferirent et flecterent.
Third, because Isaiah is said here to have become a portent to the people: but it is a portent if someone goes about entirely naked, not if in common clothing. And thus Ezekiel became a portent, eating cow dung and lying on one side for 390 days; and Jeremiah, when he went about laden with chains; and Zechariah, when he took up the instruments of a foolish shepherd; and Hosea, when he married a harlot. For God from time to time commanded the Prophets to do certain completely extraordinary things, in order to strike and bend the hard minds of the Jews, which were otherwise immovable and inflexible.
Quarto, quia hac nuditate portendit extremam tum ignominiam, tum spoliationem, et paupertatem Aegyptiorum; ergo plane fuit nudus. Quinto, quia allegorice, Christi in cruce nuditatem repraesentavit, quae fuit plena et omnimoda ad explandum Adae peccatum et concupiscentiam, indeque prognatam verecundiam et erubescentiam: erubescebant enim quod viderent se omnino nudos in membris illis, in quibus dominantur libido atque concupiscentia rebellans rationi. Hoc enim homini pudendum et erubescendum est. Ad hanc enim Adae nuditatem et verecundiam expiandam, Christus in cruce eam in se luendam suscepit, fuitque haec ingens Christo virgineo ignominia, pudor et crux. Christus ergo in cruce totus nudus, uti ex matris utero prodierat, pependit. Ita docent S. Ambrosius, Athanasius, S. Bonaventura, et ex iis Franciscus Suarez, III part., Quaest. XLVI, art. 8, sect. 4, et Jacob. Gretserus, lib. I De Cruce, cap. XXII et seq., Franciscus Lucas in Matth. XXVII, et alii.
Fifth, because allegorically he represented the nakedness of Christ on the cross, which was complete and total, to atone for the sin and concupiscence of Adam, and the shame and embarrassment arising from it: for they were ashamed because they saw themselves entirely naked in those members in which lust and concupiscence rebelling against reason hold sway. For this is what should cause man shame and embarrassment. And to atone for this nakedness and shame of Adam, Christ on the cross took it upon Himself to expiate it, and this was for the virginal Christ an immense ignominy, shame, and cross. Christ therefore hung on the cross entirely naked, just as He had come forth from His Mother's womb. So teach St. Ambrose, Athanasius, St. Bonaventure, and from them Francisco Suarez, Part III, Question 46, article 8, section 4, and Jacob Gretser, book I On the Cross, chapters 22ff., and Francisco Lucas on Matthew 27, and others.
Dices: Incedere plane nudum, est turpe et scandalosum, ac incentivum libidinis; ergo hoc Isaiae non praecepit Deus. Respondeo ad antecedens, id verum esse, si sponte et ex petulantia fiat, non autem si fiat ex necessitate, ut cum quis nudus fugit ex incendio, aut excidio urbis; aut si fiat ex voluntate et jussu Dei: tum enim Dei mandatum omnem ab hac nuditate faeditatem abstergit. Hic autem Judaeis constabat Isaiam esse Prophetam Dei, et ex Dei jussu nudum incedere, idque ad hoc, ut populum pari modo ab hoste nudandum repraesentaret; unde eum magis ad metum et pavorem, quam ad libidinem hac nuditate sua incitabat: praesertim quia corpus ejus jam effectum hirsutum, macie et inedia confectum, horrorem potius movebat quam concupiscentiam.
Sic Deus jubens Osee Prophetae et viro honorato, ducere vilem meretricem (quod turpe erat et indignum), omnem ab hac re faeditatem abstersit. Sic Deus concedens polygamiam Abrahae, Jacob et aliis, omnem ab ea turpitudinem hac sua dispensatione ademit. Sic Deus jussit non tantum nudari, sed et circumcidi partes genitales.
Nota secundo, cum S. Hieronymo et aliis, insignem hic obedientiam et mortificationem Isaiae, quod vir nobilis e regia stirpe, non erubuerit per triduum celeberrima urbe, concionabundus media die plane nudus incedere: licet enim hoc in se indecorum et foedum esset, tamen honestabatur, eratque actus insignis virtutis per Dei mandatum: "Nihil enim honestius est Dei praeceptis," inquit S. Hieronymus. Idque ad hoc, ut illo ternario, et triduana sua nuditate, ipso facto et incessu suo repraesentaret ternarium captivitatis, scilicet, quod per triennium vastanda, omnibusque rebus nudandae essent Aegyptus et Aethiopia, hominesque inde nudi abducendi essent ad ignominiam: dies enim hic Isaiae, uti et Ezechielis cap. IV, 6, pro anno computabatur. Ita S. Hieronymus et Cyrillus.
Forerius vult Isaiam, non triduum tantum, sed totum triennium nudum ambulasse; idque habent Septuaginta juxta editionem Caraffae, licet editio Complutensis et aliae omittant vo per tres annos. Sed hoc non videtur verum: nam hoc ternario nuditatis, portendit ternarium annorum captivitatis Aegypti futurum: ille autem fuit futurus, non post triennium, sed post triduum ab hac prophetia. Nam Sennacherib hoc eodem anno 14 Ezechiae, quo aggressus est Judam, perrexit contra Tharacam et Aethiopes, uti dicam vers. 3.
Versus 3: Just as He Walked
3. SICUT AMBULAVIT. Refer haec ad vers. 4: "Sic minabit rex:" ibi enim similitudo per redditionem expletur; reliqua ergo quae intercurrunt, scilicet, "trium annorum signum," usque ad sic, parenthesi intercipienda sunt. TRIUM ANNORUM SIGNUM ET PORTENTUM ERIT. Subaudi quod, vel quae, scilicet, ambulatio Isaiae erit portentum trium annorum. Dupliciter hoc exponi potest: primo, quod haec triduana nuditas Isaiae portendat vastitatem Aegypti et Aethiopiae fore post tres annos ab hac prophetia; secundo, et melius, quod haec vastitas durabit per triennium. Cepit enim anno 14 Ezechiae, quo Sennacherib audiens adventare Tharacam regem Aethiopum, contra eum perrexit, relicto in Judaea Rabsace, uti docent Josephus, lib. X Antiq. 1, et Scriptura, IV Reg. XIX, 9; atque post tres annos rediit Hierosolymam, ubi ab Angelo caesus est, ut patet ibidem, vers. 35, et Isaiae XXXVII, 36. Abfuit ergo distentus bello et vastatione Aegypti et Aethiopiae per triennium. Ita Sanchez. Quare quod ibidem subdit Josephus: "Sennacherib multum temporis contrivit in apparanda oppugnatione Pelusii, jamque aggerem pene moenibus aequaverat, et videbatur assultum propediem facturus, cum audivit adventare Tharsicem (hic est Tharaca) regem Aethiopum Aegyptiis laturum suppetias: territus hoc rumore, propere cum suis abiit." Haec, inquam, non satis consentiunt praecedentibus ejus dictis, nec Scripturae, quae docet Sennacherib non Pelusii, sed in Judaea audiisse adventum Tharacae: atque videtur Josephus hausisse haec ex Herodoto, qui hic plane fabulosus est. Quocirca immerito vir doctus motus hisce verbis Josephi, hanc Aegypti et Aethiopiae cladem hic ab Isaia praedictam, refert ad tempora Assarhaddon filii Sennacherib; vel potius ad Nabuchodonosorem, qui post triennium a vastata Jerusalem, vastavit Aegyptum et Aethiopiam.
IT WILL BE A SIGN AND A PORTENT OF THREE YEARS. Supply "which," namely, the walking of Isaiah will be a portent of three years. This can be explained in two ways: first, that this three-day nakedness of Isaiah portends that the devastation of Egypt and Ethiopia will come three years after this prophecy; second, and better, that this devastation will last for three years. For it began in the fourteenth year of Hezekiah, when Sennacherib, hearing that Tirhakah king of the Ethiopians was approaching, marched against him, leaving Rabshakeh in Judea, as Josephus teaches, book X of Antiquities 1, and Scripture, 4 Kings 19:9; and after three years he returned to Jerusalem, where he was struck by the Angel, as is clear from the same passage, verse 35, and Isaiah 37:36. He was therefore absent, occupied with the war and devastation of Egypt and Ethiopia, for three years. So says Sanchez. Therefore what Josephus adds in the same place: "Sennacherib spent much time preparing the siege of Pelusium, and had already nearly raised the siege-mound to the level of the walls, and seemed about to make an assault any day, when he heard that Tirhakah (this is Tarsicem) king of the Ethiopians was approaching to bring aid to the Egyptians: terrified by this rumor, he hastily departed with his men" -- these words, I say, do not sufficiently agree with his previous statements, nor with Scripture, which teaches that Sennacherib heard of the approach of Tirhakah not at Pelusium but in Judea: and it seems that Josephus drew these details from Herodotus, who here is plainly fabulous. Therefore without merit does a learned man, moved by these words of Josephus, refer this destruction of Egypt and Ethiopia here foretold by Isaiah to the times of Esarhaddon, the son of Sennacherib; or rather to Nebuchadnezzar, who three years after the destruction of Jerusalem devastated Egypt and Ethiopia.
NUDUS, ET DISCALCEATUS. Peculiariter exprimit, et ad nudus addit to discalceatus, quia praeter ignominiam, nudis Prophetae pedibus accedebant magna molestia et afflictio incedendi per loca aspera et saxosa; majorque erat futura Aegyptiis et Aethiopibus, nudis pedibus ex Aegypto ituris longissimo et difficillimo itinere Babylonem usque. Ex hoc Isaiae praecepto et facto orta est haeresis Nudipedum, de qua S. Augustinus, lib. De Haeres. in 68: "Est alia haeresis, inquit, nudis pedibus semper ambulantium, eo quod Dominus dixerit ad Mosen vel ad Josue: Solve calceamentum de pedibus tuis, Exod. III, Josue V; et quod propheta Isaias nudis pedibus jussus fuerit ambulare."
From this precept and act of Isaiah arose the heresy of the Barefooted, about which St. Augustine, in his book On Heresies, number 68, says: "There is another heresy," he says, "of those who always walk with bare feet, because the Lord said to Moses or to Joshua: Take off your shoes from your feet, Exodus 3, Joshua 5; and because the prophet Isaiah was ordered to walk with bare feet."
Versus 4: So He will Drive Away (like cattle, that
4. SIC MINABIT (quasi pecora, puta quasi mancipia in bello manu capta: haec enim proprie ante se minant victores, uti pastores sua pecora) CAPTIVITATEM (Captivos) AEGYPTI, ET TRANSMIGRATIONEM (transmigrantes et abductos) AETHIOPIAE JUVENUM ET SENUM. Juvenes enim armis, senes consiliis rempublicam administrant et propugnant. "Consilia enim senum, hastae sunt juvenum," ait Pindarus apud Plutarchum in Lycurgo. Et Aristoteles, lib. VII Politic., cap. IX: "Vires, ait, in juvenibus, prudentia est in senibus." Et Poeta: Ἐργ' ἀνδρῶν, πολεμεῖτε νέων, βουλαὶ δὲ γερόντων. Opera virorum, praelia juvenum, consilia vero sunt senum.
The works of men, the battles of the young, but the counsels belong to the old.
DISCOOOPERTIS NATIBUS AD IGNOMINIAM AEGYPTI. Aliqui to discooopertis natibus explicant, q. d. Praesectis vestibus usque ad nates, uti fecit Hanon, II Reg. X, 4. Verum aliud est praesectis, aliud discooopertis. Solebant victores barbari vel ad ludibrium, vel ad libidinem, hostium captivorum membra, quae pudor tegit, detegere. Docet id Isaias hic, et cap. XLVII, vers. 2, de Babylone: "Denuda, inquit, turpitudinem tuam, revela crura," etc.; et Nahum, cap. III, vers. 5: "Revelabo, inquit, gentibus pudenda tua, et ignominiam tuam;" et alibi saepe minatur Deus, quod "discooperiet ignominiam, revelabit pudenda aut verecundiora," hujus illiusve gentis.
Versus 5: And They will be Afraid, that is to
5. ET TIMEBUNT, q. d. Judaei, qui hactenus habuerunt spem in Aegyptiis et Aethiopibus, et in quorum ope et copiis gloriati sunt, timebunt, et confundentur cum viderint eos tam ignominiose capi et vastari.
Versus 6: And the Inhabitant of this Island will Say
6. ET DICET HABITATOR INSULAE HUJUS. Judaea hic metaphorice vocatur insula. Primo, quia sita erat inter mare Mortuum et Mediterraneum. Secundo, quia parva erat respectu Babylonis, quae mare dicitur cap. seq., vers. 1. Tertio, et potius, quia, ut explicat S. Hieronymus, vicinarum gentium, Assyriorum maxime et Aegyptiorum, fluctibus ac bellis tundebatur, sicut insula fluctibus maris circumquaque tunditur. Quarto, quia, sicut insula sola in mari eminet, et caput exerit, cum reliqua mari obruantur: ita Jerusalem sola caput extulit, et evasit, cum Sennacherib Judaeae urbes, ut mare, suis copiis obrueret: hoc est enim quod dixit cap. VIII, vers. 8: "Ibit per Judam, inundans, et transiens usque ad collum veniet," q. d. Sennacherib Judaeam obruet usque ad collum, ita ut sola Jerusalem, quae caput est, emineat et salvetur. Ita Sanchez. Hi duo ultimi sensus prae aliis sunt appositi et genuini.