Cornelius a Lapide
Index
Argumentum
Consolatur Corinthios, quos objurgabat priori Epistola, et fornicarium excommunicatum jam poenitentem absolvit. Hinc agit de vera poenitentia, de dignitate ministrorum novi Testamenti, de infidelium societate cavenda, de patientia, de eleemosyna in pauperes Hierosolymitanos, de fuga pseudoapostolorum, qui Pauli aemuli, Corinthiis se insinuarant, Paulumque deprimebant, contra quos apologiam, se laudando, texit; ac demum nonnullis Corinthiorum necdum resipiscentibus Apostolicam potestatem et minas intentat. Adeoque tota fere Epistola haec, est apostolatus Pauli apologia et encomium.
Scriptam Philippis in Macedonia, missam per Titum et Lucam, habent Graeca, Syrus et Latina Complut. in fine Epistolae: Baronius tamen scriptam vult Nicopoli anno Christi 58, cum scilicet Apostolus Epheso, ubi primam scripsit Epistolam, post tumultum Demetrii, cedere coactus, relicto Ephesi Episcopo Timotheo, venit Troadem, ut hic ait cap. II, ubi non inveniens Titum, perrexit in Macedoniam, ex Macedonia perrexit in Graeciam, mari scilicet Aegeo Cycladas adnavigans attigit Cretam, ubi Titum reliquit, ad Titum I, 5. Inde tandem in Graeciam Nicopolim, ubi scilicet statuerat hiemare et quiescere, devenit, ad Titum III, 12. Ita Baronius, tom. I, pag. 575. Estque probabile ibidem in quiete et otio hanc Epistolam scripsisse: nil tamen certi hic dici potest; potuit enim Apostolus per Asiam cursitans ire et redire Philippos, ibique haerere tantisper dum hanc scriberet Epistolam: nec enim omnes Apostoli moras, cursus et recursus narrat Lucas, Actorum XX.